1/7/2007

Arzu ablama...!


Hayatımın bir yerinde ortaya çıkan ve sonsuz sevgisini benden esirgemeyen ablacığım, uzakları yakın eden bir Forum sayfasında seni tanıma şansını elde ettiğim için çok ama çok mutluyum. Umuyorum ki bu sevgi bağı aramızda hep sürüp gider.

Bir gün tanışma fırsatı yakaladığımızda da birbirimize bakıp "ben seni böyle hayal ediyordum tam da göründüğün gibisin" diyebileceğimizi biliyorum.

Beraber yaptığımız yazışmalar benim hayatımın merkezi oldu. Verdiğin tavsiyeler bana güç verdi. Desteğini benden ayırmadan verdiğin öneriler hayatımda uygulamaya koyduğum bir gerçekliğe dönüştü.

Şimdi kendimi senin yolundan ilerlemeye ve senin kadar güçlü ve sıcak bir insan olmaya adıyorum. Biz bu forum sayfasında bir sevgi, dostluk ve anlayış birliği içerisine girdik.

Bu dostluğumuzu bozmaya da kimsenin ne gücü ne de sözcükleri yeter.

Kısa sürede hayatıma girdiğin, yazılarıma (bazıları çok çocukça olsa dahi) gösterdiğin ilgi ve yaşadıkların doğrultusunda bana destek ve öneri verdiğin için minnet duyuyorum.

www.aile.org.tr forumuna ilk geldiğimde kendimi yabancı hissettirmeyen arkadaşlarım sizleri çok seviyorum.

Bir insanın dertlerini, sıkıntılarını, kederlerini ve endişelerini paylaşabileceği uzakta da olsa dostum diyebileceğini bilmek çok güzel bir şey.

Sizlerin arasında kendimi yalnız hissetmiyorum ve biliyorum ki bu site var oldukça ben de olacağım. Ölene kadar veya yazabileceğim kadar sizlerleyim ben. Hayatımda ilk defa böyle bir foruma üye oldum ben.

Hayatımın ilklerini sizlerle yaşadım çoğu zaman... Dertlerimi anlattığım sizlerin de akılcı çözümleri sayesinde refaha erdiğim için mutluyum.

Öncelikle bize böyle güzel temiz bir ortamı sundukları için değerli Aile.org.tr Ailesine (ki artık bende kendimi bu ailenin bir üyesi olarak görüyorum), bilgilerini bizlere sunan doktorlarımıza, forumdaki Arzu ablama ve tüm arkadaşlarıma sevgilerimi ve saygılarımı sunuyorum.

Bana dediğin gibi: guzel akrebim

“Taze Anne ”


17.08.2005

 

8/5/2006

figen abla

 

bu yazıların aynısını hem foruma hem mailine hemde yazara yorum gönder kısmına yazdım. Ama duramıyorum . ellerim beni sürekli yazmam için tetikliyor. Parmaklarım titriyor.

Bu acıyı yaşamadım ben bilemem senin kadar anlayamam, ama bir anne olarak evladını kaybetmenin acısını hissedebilirim. Zaman durup, kelimeler kifayetsiz kalır ya öyle bir durum bu…

söylenecek çok şey var… söyleyemediğim çok şey var…

gözyaşlarım yanaklarımdan süzülüyor. Yazını beklide bu 6, okuyuşum. Her defasında daha da yoğun bir acı duyuyorum, her defasında daha da ağlıyorum. Seni düşünemiyorum bile :( Allahım diyorum ne olur ona sabır ver. )

Şu an da bir dilek hakkım olsa inan bunu senin üzülmemen için kullanırdım. çok çok üzüldüm oysaki ne kadar sevinmiştim ilk duyduğumda . heyecanını paylaşmış mutluluğuna tanık olmuştum.

şimdi ise üzüntüne ortak oluyorum.

inan okurken ağlamaya başladım. oysaki ben bu hafta ordunun diğer üyeleri ile tanışacağım sevinci ile açarken yazını bir anda şok oldum. daha okumadan anladım bir şeylerin yolunda gitmediğini. Hissettim acı gerçeği…

ne desem ne yapsam boş. sadece sabır dilemek düşüyor bana.

 

çok üzülme bile diyemeyeceğim. Herşeyin hayırlısı Allahtandır. can verende alan o .

 

ne olur yaşama dört elle sarıl…

 

yavrunun acısını dindiremem belki ama bizler seni çok seviyoruz figen abla. Tüm forum arkadaşlarımın adına başınsağolsun…

 

Allah diğer çocuklarına kuzularına sağlık sıhhat versin.  Onların ömrü uzun ve huzurlu olsun.