bebeğim ben yazılarım herşeyim

Seni, sende, sana rağmen yaşıyorum ben. . . Hep sen, benimle
tamamlanmış
eksiklerine bakıp daha fazlasını isterken, ben sende yeni boşluklar
yaşıyorum. . .
Daha çoğunu isterken sen, bense yarımlarında kayboluyorum. . .

Kaç kez vazgeç dedi bu yürek, kaç kez yolun kenarındaki ormana girip
yok olmak
istedi. . . Yaşadığım neydi? Senin varlığını bilmek bile yeterken
bana, sende
kendimi yok hissetmek, "yok" olduğumdan başka ne düşündürebilirdi ki
bana? . .
Oysa düşünsene, ne coşku doluydu yüreklerimiz başlarken yeni bir
hayata. . .

Gecelerimizi de, gündüzlerimizi de adamaya hazırdık birbirimizde,
koşulsuz,
içten ve sımsıcak duygularımızla. . . Yaşadığımız her an unutulmaz,
doyumsuz ve
vazgeçilmez olacaktı. . . Sen bir sonbahar rüzgarında savrulmuş bir
gül yaprağı
bense taç olacaktım sana. . . Şimdilerde, kim savruluyor ve kim onu
sarmaya
çalışıyor karıştırıyorum artık. . .

Ben bu uykuları, böyle uykuları unutalı çok olmuştu. . . Acı uykusu,
hüzün uykusu,
korku uykusu. . . Bir gece birinin, diğer gece bir başkasının
sonsuzluğunda
kayboluyorum. . . Ne garip ki kendimi kuşatma altındaki bir ordunun
komutanı gibi
görüyorum bu günlerde. . . Ne çok askerim var bana ihanet eden. . .
Düşmanla
savaşmak değil, bu arkadan vuruşlar beni kahreden. . . Bir beyaz
bayrak ve
teslimiyet şu anda görünen. . . Ama çok sürmez esaretim biliyorum,
içimdeki bu
yenilginin acısı sürse de yıllarca, bir yolunu bulup kavuşurum
özgürlüğüme. . .

Şimdi gitmek zamanı belki, geride yaşanmış yada yarım kalmış anları
bırakarak. . .
Sen de tüm ürkekliğinle, tüm hatalarınla, tüm eksiklerinle, tüm haklı
gördüğün
yanlarınla başbaşasın şimdi. . .

Hep bir şeyler tamamlanacak değil ya olsun, buda böyle yarım kalsın...

alıntıdır...