bebeğim ben yazılarım herşeyim

Üzülme diye...

Wed, 04 Feb 2009 09:53:00 +0200

Sen üzülme diye satır aralarına ördüm yokluğunun sancılarını...
Duyup ağlama diye bir saçak altına sığınıp
Şimşek gürültülerinde yutkundum sensizliğin çığlıklarını...''
Yüreğinde bir bahar göremeden, kanayan yaralarımı iyileştirmeden çekip gittin...
Gitmeliydin, hiçbir zaman dönmeyecek şekilde yüreğimde sana dair ne varsa alıp gittin...
Gittin diyorum hiçbir zaman yüreğime gelmemiştin sen...
Evet, bu cümleyi kurmamak için ne savaşlar verdim yüreğimin hücrelerinde bir bilsen...
Seni üzmemek için acılarımda demlenmiş bu cümleyi hep erteledim dudaklarımdan...
Yalnızlığında depreşen yaralarımı görme diye kalemi kırdım...
İsmini anan dudaklarıma kilit vurdum, seni üzecek tek bir kelime söylemesin diye...
Sen varken taze tomurcuklar açan kelimelerim, yokluğunda paslansın istedim...
Sen benim canımdın, sana ve gözyaşlarına kıyamadım işte...
Sana acı vermemek için, yüreğimdeki ''senden'' kaçtım...
Senin olduğun her yerden uzaklaştım...
Hayattan, bu satırlardan kısacası her şeyden kaçtım...
Unutmak için değil, senin gidişini kendimden gizlemek için...
Gitmelerini erteledim yüreğimin kıyılarında...
Bitkisel hayata girmiş varlığını, kendi soluğumla yaşatmak istedim...
Soluğu tükenmiş bir cana, ''canımı'' verircesine yokluğuna anlatan kelimelerden kaçtım...
Canımdan canımı koparıp, biraz daha varlığında gül.. ( devamı )

Mon, 02 Feb 2009 09:50:00 +0200

Bir şiir ısmarladım kendime
kendime tutunarak..
Geceydi, elektirikler sönmüştü içimde..
Mavi bir karanlıktı gözlerimde okuduğum..
Gitme dedim, gittim.
Ardımdan küfret istedim..
Bazen insan utancını saklayacak
çöplük bulamaz ya,
hayallerim kir pas içindeydi içimde..
Aptalın biriyim ben.

Kelimelerle çürümüyormuş adıma biriken kederler..
Gerçek olmayan anlar, figüranlar doluysa hayatında
gerçeklik seni bu kadar yalanlıyor işte!
Umrumda değildi kendi söylediklerim
ya da söylemek istediklerin..
Üzgünüm..
Sence de..
Bence de..
Bencilce..

Bak hala kanıyor,
mevsimsiz yağmurlarla,
ya da yanlış dokunuşlarla..
Mutluluk mekanları bu yüzden hep dar gelir bana
ve ben hep bu yüzden kendimi okşarım,
üşüdüğüm her yalnız durakta..

Bazen ikinci bir cümleye gerek duymazsın ya,
onların birini farkediyorum şimdi;

Sun, 09 Nov 2008 11:12:00 +0200

Çok sustum..
Çok..
Öyle böyle değil..
Ne kadar yaşanmışlık yaşanamamışlık varsa o kadar.
En çok da aşk kadar sustum!
Biliyorum,
Hiç yakışmayanı giydim üzerime,
Biliyorum,
Çok incittim kendimi hüzünlerime,
Biliyorum,
Ben sustukça çığlıklar yürüdü düşünceme..

Ama nasıl anlatılırdı ki,
Yaşamın kıyısından bir misafir edasıyla bakmak,
Bir yandan uçurumlara yanaşmak,
Öyle yordu ki..

Uzun hayatın özeti:
Bitmek zorunda kaldık,
Aşkı itmek zorunda kaldık!

Şimdi her yanım tuz kokuyor,
İçimde azgın fırtınalar,
Yüreğim çarpmaya korkuyor..

Hani,
"Gel" deseydi,
Ölmek bile olsa karşılığı,
Giderdim..
Demedi..

Azlığından değil aşkın,
Çokçalığından,
Kıyamadı..

Çoktu onun da susmaları,
Akıtamadığı yaşlar kadar çok.
Ağlamadı,
Ağlamıyor,
Ağlayacağını da sanmıyorum,
Belki de konduramıyor..
Göze..
Yaşı..
Bilinmez..

Neyse işte,
Bazı şeyler,
Bazı anlar,
Bazı hüzünler,
Bazı güçler,
Sevmekle aşılamıyor.

sevmek

Wed, 05 Nov 2008 11:51:00 +0200

Sevmek... Dile kolay, kalbe ağır duygu. Hatırlıyor musun ansızın çıkıp gelerek nasıl da yüreğime taht kurduğunu.

Ayrılıklar... Hüzünler... Gözyaşları... Hepsi zalimce birer birer gelip yüreğimin başköşesine oturmuşlardı. Hayat, simsiyah bir tüle sarılmış açılmayı bekleyen bir hediye paketi gibi önümde durmaktaydı.

Hüzün yüklü karabulutların hızla yüreğimi kaplamaya çalıştığı bir zamanda, inatla girdin kararmaya yüz tutmuş dünyama...
Kilometrelerce uzaktan, bambaşka bir şehrin, değişik havasıyla, taşıyla, toprağıyla... Umutlarıyla… Şiirleriyle… Farklı yaşamı ve sevdalarıyla her şeyden önemlisi sevgi yüklü, sıcacık yüreğiyle geldin.

Karanlık bir girdabın içinde sürüklenmekteyken, tüm sevginle ve gücünle çekip çıkardın. Yaşamı yeniden sevmeme, hayata yeniden bağlanmama sebep oldun. Bu yüzden sevdim seni.

Öyle farklıydın ki, yüzyıllardır kapağının aralanmasını, içindeki gizemin keşfedilmesini bekleyen kara kaplı bir defter gibi görmekteydim seni.

Ben bu defterin kapağını ilk a&cced.. ( devamı )

Buda Böyle Yarım Kalsın...

Mon, 03 Nov 2008 11:48:00 +0200

Seni, sende, sana rağmen yaşıyorum ben. . . Hep sen, benimle
tamamlanmış
eksiklerine bakıp daha fazlasını isterken, ben sende yeni boşluklar
yaşıyorum. . .
Daha çoğunu isterken sen, bense yarımlarında kayboluyorum. . .

Kaç kez vazgeç dedi bu yürek, kaç kez yolun kenarındaki ormana girip
yok olmak
istedi. . . Yaşadığım neydi? Senin varlığını bilmek bile yeterken
bana, sende
kendimi yok hissetmek, "yok" olduğumdan başka ne düşündürebilirdi ki
bana? . .
Oysa düşünsene, ne coşku doluydu yüreklerimiz başlarken yeni bir
hayata. . .

Gecelerimizi de, gündüzlerimizi de adamaya hazırdık birbirimizde,
koşulsuz,
içten ve sımsıcak duygularımızla. . . Yaşadığımız her an unutulmaz,
doyumsuz ve
vazgeçilmez olacaktı. . . Sen bir sonbahar rüzgarında savrulmuş bir
gül yaprağı
bense taç olacaktım sana. . . Şimdilerde, kim savruluyor ve kim onu
sarmaya
çalışıyor karıştırıyorum artık. . .

Ben bu uykuları, böyle uykuları unutalı çok olmuştu. . . Acı uykusu,
hüzün uykusu,
korku uykusu. . . Bir gece birinin, diğer gece bir başkasının
sonsuzluğunda
kayboluyorum. . . Ne garip ki kendimi .. ( devamı )

ŞEHİT YAKINI OLMAK :(

Fri, 24 Oct 2008 18:02:00 +0300

Genellikle üç subay gelir.
Yüzleri acıyla gerilmiş üç subay. Birisi mutlaka psikoloji eğitimi almış olan üç subay.
Başları önde çalarlar kapınızı. -Başları öne eğilecek, yüzü yere bakacak olanlar aslında başkalarıdır ama o üç subay başlarını eğerler… O yüzsüzlerin yerine yüzlerini yere çevirirler ve çalarlar kapınızı- Zorlukla konuşurlar, kelimeler ağızlarından çıkamaz bir türlü.
-Oğlunuz… -veya-
-Eşiniz… -veya-
-Kardeşiniz… diye başlarlar söze.
Gerisini getiremezler hemen. Boğazlarını tıkayan yumruyu yutarlar önce. Sonra devam ederler.
-……. Başınız sağ olsun…!!
………………………………………..
O anda bütün sesler susar…
Hayat durur…
Gün öğlen vakti bile olsa her yer zifiri karanlığa döner.
Duyduğunuzu anlamazsınız. Boş bakışlarınızla, size bakan üç çift göze bakarsınız. O gözlerin yalan söylediğine, size şaka yaptığına ilişkin, küçük çok küçük bir işaret almak istersiniz.
Ama yoktur öyle bir işaret.
O gözlerde derin bir acı vardır. Ölüm haberini vermenin ağırlığı, ezikliği vardır. Buz gibi gerçektir söyledikleri…!
Başınızı odada bulunan diğer insanlara &cced.. ( devamı )

fedakarlık için bile aşkı yaşamak gerekiyor

Wed, 22 Oct 2008 17:32:00 +0300

Yaşadığımızı sandıgımızı ,aslında sürekli yıkıntılarını toplamakla ugraştıgımız bir sevgiyi sürdürmeye çalışıyoruz.Hiç yanılmam sanmıştım,sonu ne olursa olsun...Ama yıkıntılar arasında sevgiyi yaşayamamaktan yoruluyormuş insan,ve her geçen gün kendimizi de yıkıntılar arasında kaybediyormuşuz belki de hiç farkında olmadan...
Herkes sevginin fedakarlık istedigini söylese de fedakarlık için sevgiyi yaşamak gerekiyormuş,yaşanılmayan için fedakarlık yapılmaz...
Üzülmekten yoruldum.seni üzmekten de,beklemekten yoruldum,neyi bekledigimi bilmeden özlemekten de yoruldum,en çok da düşünmekten!!!!!Susmaktan yoruldum,sürekli susup içimde avazım çıktıgı kadar haykırmaktan.Hep kendimle başbaşa kalıp,hep kendime sıgınmaktan YorULDUM..........
Ama ögrendim artık aşk yaşanıldıgı sürece vardır.Sen yoksun,ben yokum.. o zaman aşkın olmasını da beklemiyorum artık.O da olmasın artık,eger sürekli kendimi hesapsızca sorgulayacaksam eger kendi iç savaşımda sürekli kendime yenik düşeceksem eger yaşamadıgım bir aşk için sürekli üzüleceksem ve hep üzeceksem seni,OLMASIN...zaten hiç yokmuş,var oldugunu sayarak kandırmışız kendimizi,ya da ben hep kandırmışım kendimi.....
Artık seni sana bıraktım ben zaten hep kendimleydim ve hep kendimi paylaştım.Artık al kendini benden ve yaşamak istedigin gibi yaşa aşkı,hayatı,kendini.yaşamak istedigin ne varsa kendince yaşa çünk&uu.. ( devamı )

mum lar

Tue, 14 Oct 2008 10:03:00 +0300

Dört tane mum usul usul yanıyordu .
Ortalık öylesine sessizdi ki mumların konuşmalarını
duyulabiliyordunuz .
Birinci mum dedi ki :
"Ben BARIŞ' ım !
Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor .
Sanırım yakında söneceğim ."
Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü ..
İkici mum :
"Ben VEFA' yım !
Ne yazık ki artık vazgeçilmez değilim .Onun için bundan sonra yanıp
durmamın bir anlamı kalmadı "
Sözlerini tamamladığında esen hafif bir rüzgar onu söndürdü..
Sırası geldiğinde üçüncü mum hüzünlü bir sesle dedi ki :
"Ben SEVGİ' yim !
Yanacak gücüm kalmadı . İnsanlar beni unuttu , değerimi anlamıyorlar .
En yakınlarını sevmeyi bile unuttular ."
Ve daha fazla beklemeden sönüp gitti ..
Ansızın ...
Odaya bir çocuk girdi ve 3 mumun da yanmadığını gördü .
"Neden yanmıyorsunuz ? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor
muydu ?"dedi ve ardından ağlamaya başladı ..
O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı :
"Korkma ben yandığım sürece öteki mumları da yeniden yakabiliriz ,
ben
UMUT' um !"
Çocuk parıldayan gözleriyle UMUT mumunu aldı ve öteki mumları birer
birer yaktı .... ( devamı )

Kal deseydin... kalırdım.... demedin oysa...

Thu, 25 Sep 2008 18:05:00 +0300

Demedin oysa...
Kuru bir "bitmesin"den başka hiçbir şey demedin.
Öyle kuru, öyle soğuk, öyle uzaktı ki ondaki anlam!
Bu kadar kolay mıydı her şey,
bu kadar yakın mıydık uçuruma?
Savunmayacak mıydın sevgimizi?
"Kal" diye haykırmayacakmıydın ardımdan?
Düşündüğüm bu değildi...
Hayal ettiklerim, beklediklerim başkaydı senden..
Mücadele beklemiştim oysa, yelkensiz olan gemimizi kıyıya ulaştırırız sanmıştım..
Kıyıya ulaştırırsın sanmıştım...
Oysa O'nu denizin ortasında savunmasız bırakmama göz yumdun...
Bu kadar yıpratıcı olamazsın...
Oysa bir anlam olmalıydı yaşadıklarımızda!
Paylaşılan duyguların bir anlamı olmalıydı.
Yüreğimdeki martıların bir anlamı olmalıydı.
Beynimizdeki melodilerin, aramızdaki çekimin,
geçen akşamki sohbetin bir anlamı olmalıydı.
Duygularımızın bir anlamı olmalıydı.
Yüreğimdeki tüm MARTILAR'ı uçurdun şimdi...
hangi yöne gittiler bilmiyorum, geri dönerler mi bilmiyorum.
Dünya boşaldı mı ne!
Neden bu kadar sessizleşti birden yaşam,
neden artık parlamıyor yakamozlar gözlerimde,
neden artık rüzgar esmiyor...
Her şey seninle mi kaldı yoks.. ( devamı )

BİR GİDİŞİN ÖYKÜSÜ

Tue, 23 Sep 2008 14:55:00 +0300

Git. Yüzüme öyle bakma git.Hiç durma, bir gidenin bir daha asla giremeyeceğini kapı orada git.Hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin.Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar.Sen bahanelerin arkasına sığınanlardan olma, git

Her aşk biter, sen de git.Hem zaten biteceği daha baştan belli bir aşktı
bizimkisi.Sen gitmesen belli ki bir gün ben gidecektim.Herkes kendi tercihini
yaşar ve sen tercihini yaptın.Rahat ol, git.Aklın kalmasın burada.Dramatik vedaların kahramanları olmayalım git.

(Oysa daha doyamadım sana....Kokunun yeterince çekmedim içime...
Yapacağımız ne çok şey vardı...Neler planlamıştık.Şimdi ben ne yapacağım ben¿Nasıl duracağım ayakta¿ "Kal" dersem kalır mısın yar¿Nasıl istiyorum
Yalan bile olsa "Bu gidiş sadece zorunluluktan, bekle beni döneceğim"demeni)

(Benim aklım sende kalacak.Sadece aklım değil yüreğim de...Bitmezdi
bizim aşkımız.Asla terk etmezdim seni.Benliğimi, varlığımı, hayatımı adamış-
tım ben bu aşka.Beni tercih etmeni isterdim, benimle yaşamanı isterdim.
Şimdi kimi ya da neyi seçtiğinin ne önemi .. ( devamı )

Bir aşk için herşeyi yaptığına inanıyorsan ve hala yanlızsan

Mon, 22 Sep 2008 14:52:00 +0300

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir.. ( devamı )

Aşk iki kişiliktir...!

Sun, 21 Sep 2008 14:49:00 +0300

Değişir yönü rüzgârın
Solar ansızın yapraklar.
Şaşırır yolunu denizde gemi
Boşuna bir liman arar.
Gülüşü bir yabancının
Çalmıştır senden sevdiğini,
İçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir.
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır
Geceler boyu sevişmelerden
Binlerce yıl uzaklardadır
Binlerce kez dokunduğun ten.
Yazabileceğin şiirler
Çoktan yazılıp bitmiştir.
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar.
Boşanır keder zincirlerinden
Sular, tersin tersin akar.
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar.
Uçarı kuşu sevdanın
Alıp başını gitmiştir
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken.
Çünkü, hiç bir kelebek
Tek başına yaşamaz sevdasını.
Severken hiç.. ( devamı )

BİR AYRILIŞ HİKAYESİ

Sat, 20 Sep 2008 14:43:00 +0300

Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp
parmaklarımı kanatarak
kırasıya
çıldırasıya...
Erkek kadına dedi ki:
-Seni seviyorum,
ama nasıl,
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz...
Kadın erkeğe dedi ki:
-Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..
Ve ben artık
biliyorum:
Toprağın -
yüzü güneşli bir ana gibi -
en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..
Fakat neyleyim
saçlarım dolanmış
ölmekte olan parmaklarına
başımı kurtarmam kabil
değil!
Sen
yürümelisin,
yeni doğan çocuğun
gözlerine bakarak..
Sen
yürümelisin,
beni bırakarak...
Kadın sustu.
SARILDILAR
Bir kitap düştü yere...
Kapandı bir pencere...
AYRILDILAR... Nazım HKMET

Ayrılığı seçtin mi her şeyi götüreceksin yanında...

Fri, 19 Sep 2008 14:37:00 +0300

Ayrılığı seçtin mi her şeyi götüreceksin yanında...

Geriye hiç bir şey kalmayacak...

Söylenmemiş sözler kalmamalı bıraktığın yerde -ki ben en çok onları duydum-...

Gittin mi adamakıllı gideceksin !!!

Hiç bir özlem kalmamalı dönüşleri emziren...

Bir Adam, Bir Kadin ve Bir Aşık

Wed, 17 Sep 2008 09:18:00 +0300

Anadolu’nun orta vilayetlerinden bir köyde, yavaş yavaş güneş batmaya hava kararmaya başlar. Karanlık iyice çöker köyün üzerine. Evlerden birinde bir kadın ve adam yatma hazırlığı yapmaktadır. Erken yatıp yarın sabaha, güneş ışığına erken uyanılacaktır.Adam üzerini değiştirir, yatağına yönelir.

Evin penceresinden; karanlık bahçeye vuran ışıkta ağaçların arasında bir gölge belirir. Kadın pencereden dışarı bakar ve gülümser. Kadının sevgilisi bahçededir. . . Tam sözleştikleri gibi, sözleştikleri saatte ve yerde adam onu beklemektedir. Kadın kocasının uyumasından emin olunca,sessizce yataktan kalkar, üstünü giyer …

"kendine iyi bak" derler ve giderler

Wed, 10 Sep 2008 18:00:00 +0300

“Kendine iyi bak” bir "veda" değil "elveda" cümlesidir çoğu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde...

"Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. İstesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmanı istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“

“Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak. Ben olmayacağım. Kendine iyi bak ve beni düşünme. Çünkü ben de seni düşünmeyeceğim artık. Arama sakın beni, yazma, çünkü ben yazmayacağım. Sil beni yüreğinden, çünkü ben sileceğim. Fakat, yaşanılan, paylaşılan güzel şeyler hatırına sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.”

"Kendine iyi bak. Aramızda geçen herşeye rağmen benden sonra iyi olduğunu bilmeyi tercih ederim. Aslında bilmem çok önemli değil, iyi olduğunu varsayacağım ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle başbaşa, yapayalnız bırakıyorum ben. Biliyorum kendini bırakacaksın benden sonra, o yüzden iy.. ( devamı )

Kendinizi başkasına anlatmayın...

Thu, 11 Sep 2008 11:36:00 +0300

Kendinizi başkasına anlatmayın.
Sizi seven kişinin buna ihtiyacı yok; sevmeyen de inanmayacaktır zaten.
Onun hayatında bir seçenek isen, onun senin için öncelik olmasına müsaade etme.
İlişkiler en iyi dengeli olduğunda yürür.
Sabah uyaandığımızda iki basit seçeneğimiz vardır.
Tekrar uyuyup rüya görmek veya uyanıp rüyanın peşinden koşmak.
Bize değer verenleri ağlatırız.
Bize değer vermeyenler için ağlarız.
Bizim için hiç ağlamayacaklara da değer veririz.
Bu hayatın gerçeğidir.
Garip ama gerçek.
Bir kez bunu anlarsan, değişmek için geç değil.
Mutlu iken söz verme.
Üzgünsen cevap verme.
Öfkeliysen karar verme.
İki kere düşün, doğru karar ver.
Zaman nehir gibidir. Aynı suda iki kez yıkanamazsın.
Geçen su bir daha geçmeyecektir.
Hayatın her anını yaşa.
Hep meşgul olduğunu söylersen hiç müsait olamazsın.
Hep zamanın olmadığını söylersen hiç zamanın olmaz.
Hep yarın yapacağını söylersen, yarın hiç gelmeyecektir... ( devamı )

NIETSZCHE / hayat

Tue, 09 Sep 2008 10:37:00 +0300

HAYAT…

Gidene kal demeyeceksin. ..
Gidene kal demek zavallılara,
Kalana git demek terbiyesizlere,
Dönmeyene dön demek acizlere,
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye hak etmediğinden fazla değer verme, yoksa değersiz olan hep
sen olursun...

Düşün...
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Her şey sende başlar, sende biter...
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme, tükettirme içindeki yaşama
sevgisini...
Ya çare sizsiniz yada çaresizsiniz. ..

Öyle bir hayat yaşadım ki cenneti de gördüm cehennemi de.
Öyle bir aşk yaşadım ki tutkuyu da gördüm pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayatı en önden, kendimi bir sahnede buldum,
Oynadım.
Öyle bir rol vermişlerdi ki okudum okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde, hem kızdım hem güldüm halime.
Sonra dedim ki söz ver kendine
Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksi.. ( devamı )

karasızlık ve ilişkiler üzerine

Thu, 03 Aug 2000 09:32:00 +0300

Enstruman secmek icin bir karar almam gerekiyordu.

Ya keman calacaktim, ya piyano; ya flut calacaktim ya da akordeon... Olmadi, hepsini istedim, hicbirinden vazgecemedim.

Yillar gectikten sonra her enstrumani iyi calabiliyorum; ama hicbirinde virtuoz degilim.

Bir enstrumanla isim yapamadim. Ne kemanla taninan bir eserim var, ne de piyanoyla..

Butun enstrumanlari iyi caliyorum, ama kimse tanimiyor beni.

Basarili olmak icin her sey degil, bir sey lazimmis. Basari bir verismis; bir seyi alabilmek icin birseyi vermek, digerlerinden vazgecmek gerekiyormus.

Keske kemani secseydim ve digerlerinden vazgecseydim.

Evlendikten sonra baska kadinlarin da oldugu bir hayati yasamaya devam ettim.

Yaşama Anlam Ve Boyut Katan İki Şeyin Önemi

Fri, 03 Aug 2007 09:31:00 +0300

İki şey "Kalitesiz İnsan" ın özelliğidir :
1- Şikayetçilik
2- Dedikodu

İki şey çözümsüz görünen problemleri bile çözer :
1- Bakış açısını değiştirmek
2- Karşındakinin yerine kendini koyabilmek

İki şey yanlış yapmanı engeller :
1- Şahıs ve olayları akıl ve kalp süzgecinden geçirmek
2- Hak yememek

İki şey kişiyi gözden düşürür :
1- Demagoji (Laf kalabalığı)
2- Kendini ağıra satmak (övmek, vazgeçilmez göstermek)

İki şey insanı "Nitelikli İnsan" yapar :
1- İradeye Hakim Olmak
2- Uyumlu Olmak